SalamatLab Blog

Tag: آزمایشگاه سلامت

  • تست CPK چیست؟

    تست CPK چیست؟

    آنزیم کراتین فسفوکیناز پروتئینی است که بدن ما برای داشتن عملکرد صحیح به آن نیاز دارد. این آنزیم نقش بسیار مهمی در کارایی درست عضلات دارد؛ اگر بافت‌های بدن (قلب، مغز و اسکلتی) دچار آسیب شوند، غلظت آنزیم CPK در خون افزایش می‌یابد. تست CPK از نوع آزمایش خون است که پزشک محترم می‌تواند با توجه به نتیجه آن، اطلاعاتی در خصوص مقدار آنزیم کراتین فسفوکیناز در بدن به دست آورد و در مورد سلامت مغز، قلب یا عضلات اسکلتی نتیجه‌گیری درستی داشته باشد.

    کاربرد آزمایش CPK

    کاربرد اصلی آزمایش کراتین فسفوکیناز در اورژانس پس از مشاهده علائم حمله قلبی است. با این حال، معمولاً پزشک محترم تست CPK را در موارد زیر تجویز می‌کند:

    • تشخیص حمله قلبی
    • تشخیص علت درد قفسه سینه
    • بررسی علت التهاب عضلات ناشی از بیماری لوپوس
    • ارزیابی مقدار آسیب‌دیدگی بافت قلب یا عضلات اسکلتی

    نحوه انجام تست CPK

    این آزمایش با مشکلات قلبی همراه است و نشان می‌دهد:

    • حمله قلبی
    • جراحی باز قلب
    • آسیب فیزیکی به قلب (صدمه پس از تصادف)
    • میوکاردیت (التهاب ماهیچه قلب)
    • آسیب الکتریکی
    نمای نزدیک از لوله آزمایش خون با برچسب CPK Test در کنار برگه دستورالعمل آزمایش کراتین فسفوکیناز (Creatine Phosphokinase) روی میز آزمایشگاه با حضور تکنسین در پس‌زمینه.
    تست CPK معمولاً بر روی نمونه سرم خون انجام می‌شود و برای نتایج دقیق‌تر، پزشک ممکن است توصیه‌های خاصی مانند پرهیز از ورزش سنگین پیش از آزمایش را تجویز کند.

    سطح غیرطبیعی CPK-3 با مشکلات آسیب عضلانی همراه است و نشان می‌دهد:

    • آسیب ناشی از تصادف
    • دیستروفی عضلانی
    • آسیب عضلانی ناشی از بی‌حرکتی طولانی‌مدت (رابدومیولیز)

    علت افزایش سطح آزمایش CPK

    این آزمایش نیاز به آمادگی خاصی ندارد، فقط بهتر است در مورد داروهای خاصی که مصرف می‌کنید، به پزشک خود اطلاع دهید.

    تفسیر آزمایش CPK

    سطح کراتین کیناز در افراد بزرگسال سالم می‌تواند بر اساس جنسیت، نژاد و سطح فعالیت متغیر باشد. معمولاً افرادی که فعالیت بدنی سنگینی دارند، در فاصله زمانی کم جراحی انجام داده‌اند، واکسن تزریق کرده‌اند یا داروی خاصی مصرف می‌کنند، سطح آنزیم CPK در آزمایش آنها بیشتر است.

    همچنین تحقیقات نشان داده میانگین محدوده آنزیم کراتین فسفوکیناز در مردان بالاتر از زنان می‌باشد. لازم به ذکر است که افراد دارای توده عضلانی بیشتر، در مقایسه با سایر افراد از سطح آنزیم بالاتری برخوردارند.

    بنابراین، می‌توان تفسیر آزمایش CPK را به صورت زیر شرح داد:

    سطح غیرطبیعی CPK-1

    این مورد با مشکلات مغز و ریه همراه است و نشان می‌دهد:

    • سکته یا آسیب مغزی
    • تشنج
    • مرگ بافت ریه
    • شوک الکتریکی

    سطح غیرطبیعی CPK-2

    اصلی‌ترین دلیل بالا رفتن سطح آنزیم کراتین فسفوکیناز در خون شامل موارد زیر است:

    • بیماری قلبی
    • آسیب به بافت عضلانی ریه
    • ناراحتی اعصاب
    • سکته مغزی

    نتیجه‌گیری

    CPK پروتئینی است که فعالیت آنزیمی دارد و اغلب در ماهیچه‌های اسکلتی، قلب و به مقدار کمتری در مغز وجود دارد. سه نوع آنزیم CPK وجود دارد:

    • CK-MM: بیشتر در ماهیچه‌های اسکلتی یافت می‌شود.
    • CK-MB: بیشتر در عضله قلب یافت می‌شود.
    • CK-BB: بیشتر در بافت مغز و به مقدار کمی در خون یافت می‌شود.

    مقادیر بالای هرکدام از آنها می‌تواند به معنای یک آسیب بافتی باشد که بسته به نوع و مقدار CPK مرتبط است.

    نمای نزدیک از دست متخصص با لوله آزمایش CPK و برگه گزارش آزمایشگاه که نتیجه ۲۵۰ U/L را نشان می‌دهد (بالاتر از محدوده نرمال ۳۰-۲۰۰) در یک محیط کلینیکال مجهز.
    در این برگه آزمایش، مقدار CPK بیمار ۲۵۰ واحد در لیتر ثبت شده که بالاتر از محدوده مرجع (Reference Range) است و می‌تواند نشان‌دهنده فشار عضلانی یا آسیب بافتی باشد.

    انجام تست CPK در آزمایشگاه سلامت

    در آزمایشگاه تشخیص پزشکی سلامت، با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته و تیم متخصص، این آزمایش‌ها با دقت بالا و همراه با کنترل کیفی و تحلیل دقیق ارائه می‌شود. برای آگاهی از وضعیت قلب و عضلات خود، می‌توانید به آزمایشگاه تخصصی سلامت در شهرقدس مراجعه کنید و از خدمات حرفه‌ای این مرکز بهره‌مند شوید.

    آدرس: شهرقدس، میدان مصلی

    ساعت کار: شنبه تا چهارشنبه 6:30 تا 21، پنجشنبه 6:30 تا 20

  • آنیساکیازیس: بیماری انگلی ناشی از خوردن ماهی خام

    آنیساکیازیس: بیماری انگلی ناشی از خوردن ماهی خام

    آنیساکیازیس یکی از بیماری‌های انگلی نادر است که با بلعیدن تصادفی کرم‌های نماتد Anisakis simplex و Pseudoterranova decipiens اتفاق می‌افتد. این بیماری بیشتر در معده ایجاد شده و از طریق آندوسکوپی تشخیص داده می‌شود.

    چرخه زندگی کرم‌های آنیساکیازیس

    1. تخم‌گذاری در معده پستانداران دریایی: کرم‌های بالغ در معده پستانداران دریایی زندگی کرده و تخم‌گذاری می‌کنند. تخم‌ها از طریق مدفوع به آب راه پیدا می‌کنند.
    2. تبدیل به لارو: تخم‌ها در آب به لارو تبدیل شده و سخت‌پوستان آن‌ها را می‌بلعند.
    3. مهاجرت به بدن ماهی‌ها: وقتی ماهی‌ها، این سخت‌پوستان را می‌خورند، لارو به حفره شکمی ماهی مهاجرت می‌کند.
    4. انتقال به انسان: انسان‌ها با خوردن ماهی‌های آلوده، به‌ویژه به‌صورت خام یا نیم‌پز، به این انگل آلوده می‌شوند.

    آنیساکیازیس کجا بیشتر شیوع دارد؟

    این بیماری بیشتر در کشورهایی که ماهی خام مصرف می‌کنند، مانند ژاپن، هلند و سواحل آمریکای جنوبی، دیده می‌شود. با توجه به محبوبیت غذاهای ژاپنی، مانند سوشی و ساشیمی، در سراسر جهان، احتمال گسترش این بیماری نیز افزایش یافته است.

    علائم بالینی آنیساکیازیس

    • درد شکم، تهوع و استفراغ: این علائم می‌توانند چند ساعت پس از مصرف ماهی آلوده ظاهر شوند.
    • مشکلات روده‌ای: اگر کرم‌ها به روده کوچک برسند، ممکن است درد شکمی، انسداد روده و حتی پریتونیت ایجاد کنند.
    • حساسیت شدید: این بیماری ممکن است باعث حساسیت شدید و حتی کهیر مزمن شود.

    روش‌های تشخیص

    تشخیص این بیماری معمولاً از طریق گاستروسکوپی (آندوسکوپی معده) و مشاهده مستقیم لاروهای حدود ۲ سانتی‌متری انجام می‌شود. همچنین، سابقه خوردن ماهی خام، در تشخیص بسیار کمک‌کننده است. در صورت لزوم، از نمونه‌برداری بافتی نیز استفاده می‌شود.

    درمان و کنترل

    درمان این بیماری معمولاً با برداشتن کرم از طریق جراحی یا آندوسکوپی انجام می‌شود. اما بهترین راه مقابله، پیشگیری است.

    راه‌های پیشگیری از آنیساکیازیس

    • پختن ماهی‌ها تا دمای ۶۰ درجه سانتی‌گراد: پختن ماهی تا دمای مناسب می‌تواند انگل‌ها را از بین ببرد.
    • انجماد ماهی‌ها: انجماد در دمای منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد به مدت ۷ روز یا منفی ۳۵ درجه سانتی‌گراد به مدت ۱۵ ساعت، کرم‌ها را می‌کشد.

    توصیه مهم آزمایشگاه سلامت: اگر اهل سوشی و غذاهای دریایی خام هستید، نگران نباشید! آزمایشگاه سلامت با پیشرفته‌ترین تجهیزات و کادر متخصص، خدمات دقیق و سریع برای تشخیص بیماری‌های انگلی و مشکلات گوارشی ارائه می‌دهد. پس با آزمایش‌های دوره‌ای، سلامت خود را تحت کنترل بگیرید.

  • بیلیروبین در آزمایش ادرار

    بیلیروبین در آزمایش ادرار

    یکی از اصلی‌ترین مواد موجود در صفرا، بیلیروبین است. در حالت طبیعی، این ماده به کبد منتقل می‌شود و سپس با تجزیه شدن در روده‌ها، به اوروبیلینوژن تبدیل می‌شود. بیشتر اوروبیلینوژن‌ها یا از طریق مدفوع دفع می‌شوند یا دوباره به کبد برمی‌گردند و بخشی هم از راه ادرار دفع می‌شود.

    اما افزایش بیلیروبین در بدن، زنگ خطری برای کبد است. اگر بیلیروبین در ادرار باشد، به آن بیلیروبینوری می‌گویند که می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات جدی کبدی باشد.

    متخصص آزمایشگاه در حال بررسی آزمایش بیلیروبین ادرار شامل ۵ نمونه با طیف رنگی مختلف (از نرمال تا مثبت شدید)، نوارهای تست ادرار (Dipstick) و چارت‌های آناتومی کبد و بیماری‌های هپاتوبیلیاری.
    تشخیص بیلیروبین در ادرار (Bilirubinuria)؛ تغییر رنگ ادرار به کهربایی یا قهوه‌ای همراه با نتایج آزمایشگاهی مثبت، می‌تواند نشانه اختلالات کبدی، هپاتیت یا انسداد مجاری صفراوی باشد.

    انواع بیلیروبین در بدن و ادرار

    بیلیروبین غیرکونژوگه: این نوع بیلیروبین که به پروتئین آلبومین متصل است، توسط گلومرول کلیه‌ها فیلتر نمی‌شود، بنابراین در ادرار وجود ندارد. افزایش این نوع بیلیروبین در خون معمولاً نشانه‌ای از اختلالات همولیتیک است و در آزمایش‌های معمول به عنوان بیلیروبین غیرمستقیم گزارش می‌شود.

    بیلیروبین کونژوگه: این نوع بیلیروبین مستقیماً در جریان خون آزاد است و در مواردی که آسیب کبدی یا بیماری‌های صفراوی وجود داشته باشد، می‌تواند در ادرار ظاهر شود.

    چرا آزمایش بیلیروبین ادراری مهم است؟

    برای تشخیص بیلیروبینوری، از نوارهای ادراری که به دیازو حساس هستند، استفاده می‌شود. تغییر رنگ در این نوارها، نشان‌دهنده‌ی وجود بیلیروبین در ادرار است. البته، این روش گاهی به نتایج مثبت کاذب منجر می‌شود و به همین دلیل، در صورت نتیجه مثبت، بهتر است آزمایش‌های دقیق‌تر انجام شود.

    شش لوله آزمایش در یک ردیف حاوی نمونه‌های ادرار با رنگ‌های مختلف، از زرد روشن (نرمال) تا نارنجی و قهوه‌ای تیره که نشان‌دهنده غلظت‌های مختلف بیلیروبین است.
    تغییر رنگ ادرار به نارنجی تیره یا متمایل به قهوه‌ای (مانند لوله‌های سمت چپ) می‌تواند نشانه‌ای از وجود بیلیروبین و اختلال در عملکرد کبد یا مجاری صفراوی باشد.

    علل افزایش بیلیروبین در ادرار
    بیماری‌های کبدی و صفراوی: در برخی بیماری‌های کبدی، مانند مسمومیت دارویی، زردی انسدادی یا حتی بیماری‌های ژنتیکی، بیلیروبین در ادرار بالا می‌رود.
    بیماری‌های همولیتیک و عفونت‌های شدید: بیماری‌هایی که به تخریب سلول‌های خونی منجر می‌شوند، می‌توانند میزان بیلیروبین خون را افزایش دهند.

    اینفوگرافیک جامع بیلیروبین در ادرار شامل تصویر ظرف نمونه ادرار تیره، راهنمای نوار تست ادرار (Dipstick)، آناتومی سیستم کبدی-صفراوی و لیست علل بیلیروبینوری مانند هپاتیت و سیروز.
    بیلیروبین در ادرار؛ نشانه‌ای مهم از سلامت کبد و مجاری صفراوی. وجود این ماده باعث تیره شدن رنگ ادرار شده و معمولاً با نوار تست ادرار و آزمایش‌های عملکرد کبد (LFT) بررسی می‌شود.

    مقدار کمی اوروبیلینوژن به طور طبیعی در ادرار دفع می‌شود، اما افزایش آن ممکن است نشانه‌ای از بیماری‌های کبدی یا همولیتیک باشد. اگر مقدار اوروبیلینوژن در ادرار خیلی بالا باشد، می‌تواند نشان‌دهنده آسیب‌های کبدی، هپاتیت، یا حتی عفونت‌های شدید باشد.

    دلایل نتایج مثبت و منفی کاذب در تست بیلیروبین ادرار

    منفی کاذب: ممکن است به دلیل ماندن نمونه ادرار در دمای اتاق یا قرار گرفتن آن در معرض نور مستقیم آفتاب، بیلیروبین تجزیه شده و نتیجه آزمایش منفی کاذب باشد. همچنین، مصرف برخی داروها مانند ریفامپیسین نیز می‌تواند باعث این خطا شود.

    مثبت کاذب: بعضی داروها مانند فنوتیازین نیز می‌توانند نتایج مثبت کاذب ایجاد کنند.

    چرا آزمایشگاه سلامت؟

    تفسیر دقیق و علمی آزمایش‌های بیلیروبین و اوروبیلینوژن نیاز به دقت و تخصص دارد. آزمایشگاه سلامت با تجهیزات به‌روز و تیمی از متخصصان مجرب، خدمات آزمایش‌های کبدی و ارزیابی دقیق اوروبیلینوژن و بیلیروبین را با کیفیتی بالا ارائه می‌دهد. اگر احساس می‌کنید مشکلاتی در سیستم گوارش یا کبد دارید، با آزمایش در آزمایشگاه سلامت، از وضعیت سلامتی‌تان مطمئن شوید.

  • تریکوریازیس چیست و چگونه از آن پیشگیری کنیم؟

    تریکوریازیس چیست و چگونه از آن پیشگیری کنیم؟

    تریکوریازیس یک بیماری انگلی است که توسط کرم شلاقی انسان (Trichuris trichiura) ایجاد می‌شود. این کرم که به عنوان یکی از نماتودهای انگلی شناخته می‌شود، عمدتاً در روده بزرگ (سکوم) زندگی می‌کند اما ممکن است در دیگر بخش‌های کولون و رکتوم نیز دیده شود.

    اینفوگرافیک آموزشی بیماری تریکوریازیس شامل نمای میکروسکوپی کرم شلاقی و تخم آن، چرخه انتقال انگل از خاک به انسان و لیست روش‌های پیشگیری بهداشتی.
    شناخت چرخه انتقال کرم شلاقی (تریکوریس تریکیورا) و تاثیرات آن بر بدن مانند کم‌خونی فقر آهن و دردهای شکمی؛ پیشگیری بهترین راه مقابله با عفونت‌های انگلی است.

    این بیماری بیشتر در مناطقی با بهداشت ضعیف و آب و هوای گرمسیری مانند آسیای جنوب شرقی، آفریقا و آمریکای لاتین شیوع دارد و کودکان بیشتر در معرض آن قرار دارند.

    کرم‌های انگلی شایع: تریکوریازیس و دیگر عفونت‌ها تریکوریازیس یکی از سه عفونت کرمی شایع منتقله از خاک است که شامل آسکاریازیس و کرم قالبدار نیز می‌شود. این عفونت‌ها عمدتاً در کشورهای در حال توسعه و در بین افرادی که در فقر زندگی می‌کنند، رایج است. کودکانی که در مناطق روستایی با بهداشت ضعیف هستند، اغلب در معرض این کرم‌ها قرار دارند.

    چرخه زندگی کرم شلاقی کرم‌های شلاقی بالغ تخم‌های خود را در روده انسان تولید کرده و این تخم‌ها از طریق مدفوع دفع می‌شوند. تخم‌ها در خاک رشد کرده و پس از 15 تا 30 روز به حالت عفونی در می‌آیند. انسان تنها میزبان شناخته شده این کرم است و تخم‌های آن از طریق دست‌ها یا غذای آلوده وارد بدن شده و در روده کوچک به کرم‌های بالغ تبدیل می‌شوند.

    اینفوگرافیک فارسی بیماری تریکوریازیس (کرم شلاقی) شامل تعریف بیماری، علائم مانند درد شکم و کم‌خونی، و ۶ روش اصلی پیشگیری بهداشتی.
    تریکوریازیس چیست؟ آشنایی با علائم عفونت کرم شلاقی و راهکارهای ساده بهداشتی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری انگلی.

    این کرم‌ها به دیواره روده متصل می‌شوند و ماده بالغ بین 3000 تا 20000 تخم در روز تولید می‌کند. طول عمر کرم‌ها بین 1 تا 3 سال است و اندازه آن‌ها به حدود 3 تا 5 سانتی‌متر می‌رسد.

    علائم و نشانه‌های تریکوریازیس عفونت‌های خفیف تریکوریازیس (کمتر از 100 کرم) ممکن است بدون علائم باشند، اما در موارد شدیدتر می‌تواند منجر به علائمی مانند: درد شکم نفخ اسهال یا یبوست کولیت: التهاب در روده که ممکن است منجر به اسهال خونی، درد شکم و کم‌خونی شود. افتادگی رکتوم: در موارد شدیدتر ممکن است رکتوم از بدن خارج شود. کولیت مزمن: طولانی شدن بیماری می‌تواند به درد مزمن شکمی، اسهال، کم‌خونی و حتی چماقی شدن انگشتان منجر شود. تشخیص و درمان تریکوریازیس تشخیص این بیماری از طریق آزمایش مدفوع انجام می‌شود.

    در آزمایشگاه‌ها تخم‌های کرم شلاقی در نمونه مدفوع قابل شناسایی هستند. برای تشخیص دقیق‌تر می‌توان از CBC (آزمایش خون) استفاده کرد که ممکن است افزایش ائوزینوفیل‌ها و در موارد نادر کم‌خونی را نشان دهد. در آزمایشگاه تشخیص پزشکی سلامت، ما از پیشرفته‌ترین روش‌ها برای تشخیص و درمان تریکوریازیس استفاده می‌کنیم.

    درمان معمولاً شامل داروهای ضد انگل مانند مبندازول یا آلبندازول است که برای چند روز مصرف می‌شوند.

    عوارض تریکوریازیس بیرون زدگی مقعدی سوء تغذیه کم‌خونی: در عفونت‌های شدید ممکن است کم‌خونی ایجاد شود. تأخیر در رشد کودکان: عفونت‌های طولانی‌مدت می‌توانند باعث مشکلات رشد در کودکان شوند.

    پیشگیری از تریکوریازیس بهترین راه برای پیشگیری از تریکوریازیس رعایت بهداشت فردی و محیطی است. شستن دست‌ها قبل از غذا خوردن، شستشوی کامل میوه‌ها و سبزیجات و اجتناب از تماس با خاک آلوده می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد. امکانات بهبود یافته برای دفع مدفوع در جوامع نیز از شیوع این بیماری جلوگیری می‌کند.

    در آزمایشگاه تشخیص پزشکی سلامت، ما با استفاده از تجهیزات پیشرفته و تیم متخصص، خدمات تشخیصی مربوط به انگل‌های روده‌ای مانند تریکوریازیس را ارائه می‌دهیم. اگر شما یا کودکتان علائمی از این بیماری دارید، می‌توانید به ما مراجعه کنید تا با آزمایش‌های دقیق و درمان‌های مناسب از سلامت خود مطمئن شوید.